Donderdag10Juli

Het in ongelooflijk maar professor Qorro kwam ALWEER NIET opdagen op onze afspraak die woensdag. Gevolg: afspraak ALWEER VERZET naar vrijdag. Maar…op vrijdag kwam ze wél opdagen EN het was de moeite waard! EINDELIJK! Het interview op zich was super interessant en heeft heel wat nieuwe deuren voor me geopend. Professor Qorro heeft ervoor gezorgd dat ik binnen een aantal weken een conferentie kan bijwonen over onderwijs in Tanzania. Bovendien heeft ze me gevraagd zelf spreker te zijn op een LOITASA bijeenkomst aan de UDSM. LOITASA (‘Language of Instruction in Tanzania and South Africa’) is een denktank die zich, hoe kon het ook anders, toespitst op de taal-in-onderwijs dynamieken in Tanzania en Zuid-Afrika. Op de bijeenkomst zal ik mijn eigen onderzoek uit de doeken doen, en zal er gedebatteerd worden over de bevindingen ervan. Spannend….!
Nog op vrijdag had ik een afspraak met Diana. Zij zal me hoogstwaarschijnlijk helpen met het vertalen van mijn data. Omdat Diana opgroeide in Tanzania en de laatste 9 jaren in de UK verbleef, beschikt ze over een perfecte taalvaardigheid van het Engels en het Kiswahili. Een ideale partner dus! Zaterdag is Stijn, Ilona’s vriend, aangekomen in Dar es Salaam. Zij vertrekken nu samen voor een aantal weken op reis door het noorden van Tanzania waarna ze naar Zanzibar gaan.

Over Zanzibar gesproken…donderdag 26Juni arriveerde mijn lieve schat in Dar. Aangezien hij pas om 10:30pm landde, en ik een late taxi rit alleen niet echt zag zitten, bracht Marco me naar de luchthaven. Het was de eerste keer dat ik moeite had mijn eigen lief te herkennen…echt…zwarte mannen lijken allemaal op elkaar in het donker…ik had bijna de verkeerde vast! Bijna…maar toch niet helemaal…gelukkig maar, want een blanke vrouw die een wildvreemde Afrikaan aanvalt zou wel eens voor problemen kunnen gezorgd hebben. Nu, het weerzien was zoals altijd fantastisch. Als twee verliefde pubers nestelden we ons op de achterbank van Marco’s Pajero, die ons veilig terugbracht naar de plaats waar het allemaal begon…

De Boona-Baana watoto konden haast niet wachten om hun ‘kaka’ (Kiswahili voor ‘broer’) terug te zien. Toen we hen vrijdagnamiddag gingen opzoeken was de vreugde dan ook buitengewoon groot. Arme Chris…ik wist niet dat een mens zoveel kleine negertjes op één zelfde arm kon dragen…Die avond doken we, na een tête-à-tête diner bij kaarslicht ( allemaal in koor: ‘Niet te melig é Mags!’) het Tanzaniaanse nachtleven in. Om op te warmen genoten we van een (paar) cuba-libre(’s) in Q-Bar. Daarna gingen we onze calorieën verbranden in de echt wel legendarische ‘Moisha Club’. Voor zij die moeite hebben het concept ‘De postkoloniale Afrikaanse ervaring’ te vatten…één avond in deze hiphop/r&b discotheek en je snapt wel wat ermee bedoeld wordt. Het is wereld apart…iets wat op het eerst zicht kan lijken op een aberratie van de Tanzaniaanse normen (wat deze ook moge zijn) of een halfbegrepen reactie op de veramerikanisering, maar in wezen een heel eigen en originele culturele ruimte is. Om het abstracte wat concreter te maken…de combinatie van enerzijds de Amerikaanse hiphopmuziek en kledij (waaronder ook de welgekende glinsterende giga-dollarkettingen), en anderzijds het ‘typische’ partnerdansen, hier en daar een kanga, en het Tanzaniaanse groepsgejuich…het levert een heel aparte ervaring op. De combinatie ‘Chris-en-Magalie’ maakte het plaatje compleet. Het feit dat ik één van de enige Wazungu in de club was en iedereen er daarenboven vanuit ging dat in het gezelschap was van een ‘local’, maakte van ons een attractie als geen ander. Het leek wel of alle mannen hun beurt afwachtten om Chris te komen feliciteren met zijn ‘vangst’. Die felicitaties varieerden van goedkeurende schouderklopjes tot heuse high-fives. Maar, we lieten het gestaar (en meer) niet aan ons hart komen en dansten tot in de vroege uurtjes… (gelukkig had dit alles me zo uitgeput dat ik te moe was om me nog druk te maken om het overdreven snelle spookrijden van onze taxidriver en het zware auto-ongeval langs de weg op de terugweg!...je had gelijk papa : een mens kan aan zowat alles wennen).

Zaterdag was een ‘normale’ dag. ‘s Morgens was het Boona-Baana lees-en-leer-tijd en ’s namiddags was het play-time. Na de mega-fietsta van daags voordien hielden we het ’s avonds rustig en sloten we de dag af met een cola-tje en een gezellige babbel...Zondag spendeerden we het grootste deel van de dag in Slipway, een hotel-restaurant-shopping-beach resort hier in Dar. Omdat Chris hier maar een dikke week zou zijn, en al die Amerikanen souvenirs van hem verwachtten uit het oh zo ‘verre en exotische Afrika’, hebben we er dus vooral den toerist afgehangen. Ik moet toegeven dat het na al die tijd in Sinza vreemd deed plots omringd te worden door al die Wazungu toeristen in hun safari-outfits die denken dat de grenzen van dit land niet verder reiken dat de Serengeti en hun resort in Dar… . Ach, we zullen onszelf maar vertellen dat toerisme hier de economie vooruithelpt zeker (om er verder niet bij stil te staan wiens economie we er echt in wezen mee vooruithelpen…).

Omdat we al zoveel weken verder zijn, er zoveel te vertellen valt, en ik tot over mijn oren in het werk zit…een schema-tje;
- maandag: verjaardag Amina: dancing party en lots of fun!
- Dinsdag-vrijdag: Zanzibar met Chris: teveel om te vertellen: Spice-tour, strand, cocktails, chocoladetaart, dansen, afdingen, ferry’s, prachtige sterrenhemel… kortom vooral GENIETEN!
- Zaterdag: afscheid Chris…pffff…tja…jullie weten ondertussen wel hoe dat gaat!
- Zondag-donderdag: alleen en ziek in Dar es Salaam…een ervaring als een ander! Daarenboven een hele week van 8am tot 4pm vertalen en transcriberen samem met Daina...pffff.....
- Vrijdag: Ilona terug van weggeweest…niet meer alleen en zo goed als genezen…de betere tijden zijn weer aangebroken!
- Zaterdag: Boona-Baana-dag, dinner en party met een groepje Nederlanders en Zuid-Afrikanen in een Irish pub in Dar es Salaam met…. Milc Inc!!!!!! Voor zij die het nog niet zouden weten: I LOVE REGGIE!
- Zondag: Paula, een nieuwe vrijwilligster uit Andorra is gearriveerd.
- Maandag: observaties in Kenton High School
- Dinsdag: observaties in Kenton High School
- Woensdag: met Prof. Rwezaura naar het Ministerie van onderwijs voor een hoop bureaucratisch gezever…(staatscholen wilden me niet toelaten observaties te doen zonder research permit van het ministerie van onderwijs…)…gelukkig is alles goed afgelopen en heb ik nu, naast die van COSTECH , ook een research permit van het Ministerie. Dankzij Prof. Rwezaura ben ik niet moeten overgaan naar de drastische maatregelen…een telefoontje naar de zoon van de minister van onderwijs (Brooke heeft me zijn telefoonnr. gegeven…hij valt op blanke vrouwen én is rijk…iemand geïnteresseerd…dan geef ik hem wel een belletje J?!)
- Donderdag: observaties in Kenton High School, daarna uiteten en feesten met Ilona, Paula en Pieter voor Ilona’s verjaardag!
- Vrijdag:…uitslapen en naar het City Centre: missie van de dag: Het office van Qatar Airways vinden en informeren over ticketverandering. Missie geslaagd? Office gevonden maar informatie geven…dat kennen ze hier niet.
- Zaterdag: thesis- en paperwerk.
- Zondag: thesis- en paperwerk om daarna te genieten van het zalige Kipepeo strand (op een schiereiland hier bij Dar) met Laura, Pieter en Ilona.

Vanaf vandaag (maandag 21 juli) zal ik observaties doen in Zanaki Secondary School in het centrum van de stad. Het ziet er naar uit dat mijn Blog zijn beste tijden gekend heeft… . Ik zal weer tijd tekortschieten! Daarenboven is het dichtste internetcafé voor een nog onbekende reden plotseling verdwenen…,en moet ik dus een heeeel eind stappen vooraleer ik de virtuele wereld kan binnenstappen....

wordt vervolgd...