Wednesday, August 22, 2007

Maandag 20 augustus

Vandaag wordt Isakwisas verjaardag gevierd. Door een communicatieprobleempje tussen ons en mama Jennifer krijgen de kinderen s middags spinazie met puree en bonen van Beatrice EN pannenkoeken van ons. Gelukkig zijn het goeie etertjes hier en geraakt alles op.
In de namiddag rijden we de stad rond in daladalas op zoek naar een Mastercardautomaat die het doet: een hele opgave. Laat je nooit door een bankbediende wijsmaken dat Mastercard even wijd verspreid is als VISA. Als we eindelijk geld hebben, kunnen we naar de winkel.
S Avonds spelen we “muzikaal pak” en de klassieke dansspelletjes die ze zo leuk vinden. Uiteraard is er taart en worden er weer hapjes met de vork uitgedeeld- een gewoonte die ik ga invoeren in Belgie.
Mama krijgt vandaag te horen dat de ziekte die haar nu al weken kwelt dan toch malaria is, hoewel we vorige week negatief testte in het hospitaal. Het was al lang geleden, zegt ze, al een heel jaar. De malariapilletjes die wij zo stipt mogelijk proberen te nemen worden niet voor langer dan twee maanden voorgeschreven. Bijgevolg kennen alle kinderen de ziekte al en heeft zelfs baby Josephine al een aantal keren malaria gehad. Malaria hoort hier gewoon bij het leven.

3 comments:

chris said...

Het kan niet altijd super plezant nieuws zijn. Die malaria is zeker geen pretje. En je wordt dan direct geconfronteerd met de soms onrechtvaardige toestanden in deze wereld. Het hoort erbij.
Verlies er jullie goed humeur niet door.
Think positif !!!!!!!!!!

mam said...

Al twee weken vol nieuwe ervaringen ... dan komt er natuurlijk al eens wat minder aangenaams tussen.
Hopelijk heeft men dan toch voldoende goede middelen om de malaria van mama te behandelen!?
In ieder geval merken we toch weer in welke luxe we hier leven en is het prachtig dat jullie die luxe een aantal weken willen opgeven om daar een steentje bij te dragen!

Spijtig dat je nog niet thuis bent als Joke en Eef verjaren want dan konden we het taartritueel al toepassen. het zal dan wachten zijn tot de Jo verjaart zeker?

Niet te streng zijn voor de kindjes!

Groetjes,

Mam

Diane Bosmans said...

Nen dikke proficiat niet alleen voor al het goede werk dat jullie ginder verrichten maar ook voor het aangenaam leesplezier dat jullie mij en ook de andere lezers bezorgen. Ik kijk benieuwd uit naar het vervolg.